مهدي (ع) در برابر خداوند و جلال او فروتن است ، بسيار فروتن همچون عقاب به هنگامي كه بال خويش فروگشايد و سر به زير انداخته و از اوج آسمان فرود آيد . مهدي (عج) در برابر جلال خداوند اين سان خاشع و فروتن است . خدا و عظمت خدا در او متجلي است . مهدي (عج) عادل است و خجسته و پاكيزه ، او ذره اي از حق فرو نگذارد، خداوند دين اسلام را به دست او عزيز گرداند . مهدي (ع) همواره بيم خدا را به دل دارد ، به مقام تقربي كه نزد خداوند دارد مغرور نشود. او هرگز به دنيا دل نبندد و سنگي روي سنگ نگذارد . در حكومت او به احدي بدي نرسد، مگر آنجا كه حد خدايي جاري گردد.

۱. مهدي (عج) حق هر حق داري را ميگيرد وبه او ميدهد. حتي اگر حق زير دندان ديگري باشد .

۲. مهدي (عج) منافقان و ستمگران و حاميان انها را نابود ميكند ، تا خدا را راضي و خشنود گرداند.